پاییز سال بعد

میگویی تو تحصیل کرده ای و برای خودت آینده ای داری اما او چی ؟

مثلن خیر سرت کمک جراح هستی اما او چی ؟

میگویی تهران هرچه باشد بوی غربت میدهد

از دریا و جنگل از این بهشت میخواهی دل بکنی غربت زندگی کنی به خاطر او ؟

هی میگویی ...

هی می گویی من کجا و او کجا

هی می گویی من فلان و او بسار

من می گویم حرف هایت قبول

اما مگر چند نفر در این شهر پیدا می شوند که حاضر باشند کل شهر را با هم با دوچرخه گز کنیم و از قضا گذرشان به من بیفتد ؟ هان ؟ مگر چند نفر هستند ؟؟

مگر چند مرد عاشق پیشه ی اردی بهشتی هستند که بلد باشند با سر ریز احساسات یک زن مردادی چطور رفتار کنند ؟

دژاوو...